Czytanie na dywanie
Czytelnicy - podróżnicy
Nie-zwykli
Wielokulturowy Śląsk
Czytaj dla odmiany
Biblioteczny Klub Seniora
Newsletter
Laboratorium Sztuki - zajęcia literacko - artystyczne
Klub Gier Planszowych

opacotwarcie strony ibuk w nowym okniebip logo

otwarcie strony urzędu miasta w nowym oknieskup

opacotwarcie strony ibuk w nowym okniebip logo

otwarcie strony urzędu miasta w nowym oknieskup

opacotwarcie strony ibuk w nowym okniebip logo

otwarcie strony urzędu miasta w nowym oknieskup

Andrzej Bobkowski „Szkice piórkiem”

Rozmiar:

szkice piorkiem2

Na temat Andrzeja Bobkowskiego z pewnością można powiedzieć wiele, ale na pewno nie to, że był szablonowym twórcą. Zawiedziony kochanek Francji, pisarz, cyklista, chuligan, kosmopolita, księgarz, buntownik, modelarz, marzyciel, narciarz, ekonomista, miłośnik kotów i teatru - to tylko niektóre z określeń jakich można użyć do opisania sylwetki Bobkowskiego. Autor Szkiców piórkiem nie brał udziału w głośnych skandalach, nie wszczynał pijackich awantur w barach, nie spotykał się z cudzymi żonami, nie wzbudzał sensacji ekstrawaganckimi strojami, jak często ma to miejsce wśród artystów. Chociaż podobno zdarzyło mu się pojedynkować na rewolwery o jakąś panią, starał się dawać ujście artystycznym zapędom w inny, wydaje się prostszy sposób. Budził kontrowersje swoimi tekstami, często pisanymi w dosyć ironicznym i sarkastycznym stylu. Był tzw. „niespokojnym duchem”, często się przeprowadzał, jeszcze częściej zmieniał pracę. Przez większą część dorosłego życia szukał swojego miejsca w świecie i wydaje się, że odnalazł je w Gwatemali.


Zarazem najdłuższe, jak i najbardziej znane dzieło Bobkowskiego to dziennik Szkice piórkiem prowadzony w Paryżu podczas II wojny światowej. Równocześnie pozycja ta jest pierwszą i jedyną wydaną przez niego książką. Dzieło to od początku publikacji wzbudzało wiele kontrowersji i wywoływało burzliwe rozmowy zarówno wśród literatów, jak i ludzi z poza świata artystycznego. Jedni okrzyknęli dziennik fenomenem na skalę światową, drudzy podchodzą do lektury z umiarkowanym zachwytem, a jeszcze inni zupełnie nie rozumieją tych pierwszych. Pomimo tak rozbieżnych opinii pewne jest to, że każdy kto sięgnie po dziennik nie pozostanie wobec niego obojętny  W swoich dziennikach rzadko wracał do wspomnień ze swojej przeszłości, wolał odnosić się do historycznych wydarzeń lub dywagować nad przyszłą kondycją świata. Opisując świat sprawiał, że stawał się on piękniejszy. Bobkowski w swoim dziele ukazał przemiany jakie dokonywały się w tamtych czasach w Europie oraz na świecie, kreślił portrety zwykłych ludzi i starał się zrozumieć kondycje współczesnej mu cywilizacji. Radość sprawiało mu odkrywanie nowych miejsc, poznawanie obcych kultur, robienie zdjęć. Podczas lektury wpisów odnosi się wrażenie, że autor niczego nie starał się ukryć, wręcz był do bólu szczery.
Jednak największą ciekawość wśród czytelników wzbudziły wzmianki na temat różnic między rękopisem wojennego dziennika, a jego książkowym wydaniem. Bobkowski nie starał się ukrywać tego co myśli i czuje, wręcz przeciwnie dawał upust nagromadzonym emocjom właśnie poprzez pisanie. Być może wpływ na to miał fakt, że Bobkowski nie planował wydawania swoich dzienników. Tworząc je miał świadomość tego, iż to co zapisuje nie będzie publikowane i przedstawione szerszemu gronu odbiorców, niż rodzinie i najbliższym znajomym za jego życia.

 

Książkę znajdziecie w naszej bibliotece (tutaj)

Metryczka książki


Tytuł: Szkice piórkiem
Autor: Andrzej Bobkowski
Wydawnictwo: CIS
Rok wydania: 2014
Gatunek: biografia/autobiografia/pamiętnik

Notka o autorze

Ewa Zejc

ewa zejc
Kulturoznawca i bibliotekarz.
Entuzjastka wiktoriańskiej literatury (zwłaszcza dzieł Jane Austen), powieści gotyckich i różnorodnej diarystyki. Miłośniczka kotów, podróży, kina niemego i czarno-białych filmów oraz współczesnego muzealnictwa.

Sponsorzy w 2018