madame curie
Czołowych pionierów w dziejach nauki, którzy stali się legendami w dziedzinie chemii, fizyki czy matematyki ukazuje w swojej publikacji Jan Piskurewicz „Madame Curie, Einstein, Langevin, Rutherford i inni...: wątki naukowe, pedagogiczne, społeczne i polityczne”. Książka została podzielona na siedem rozdziałów, z których każdy omawia inne zagadnienie. Niemniej jednak przewodnią postacią jest Maria Skłodowska-Curie. To jej osobie autor poświęcił najwięcej uwagi. Poznajemy ją w najtragiczniejszym momencie jej życia, mianowicie śmierci męża, Piotra Curie. To, co wówczas przeżywała to trudny do opisania ból, rozpacz i depresja. Obok żałoby życie Marii Skłodowskiej-Curie toczyło się dalej. Mowa tu o życiu zawodowym i prywatnym. Wykłady, praca naukowa, przejęcie po mężu katedry, choroba i wojna, a obok najważniejsze zadanie, czyli wychowywanie córek.

W jednym z rozdziałów autor wspomina o pisanej przez Piotra Curie biografii. Dzięki niej poznajemy krąg jego bliskich przyjaciół oraz uczniów, do których należeli m.in. Georges  Sagnac, Jean Perrin czy Georges Urbain. Wśród nich szczególną postacią był uczeń Piotra, Paul Langevin, który po jego śmierci współpracował z Marią. Piotr Curie cenił jego wiedzę  i pracowitość, dlatego Langevin przejął po nim obowiązki w Ecole de Physique et de Chimie Industrielle de la Ville de Paris.

 

Przez najbliższe lata los nie szczędził Marii Skłodowskiej-Curie. Spotkały ją kolejne przykre zdarzenia. Były to zarzuty wobec przyznanej jej nagrody czy też opublikowanie romansu i pomówienia odnośnie rozbicia rodziny. Złożyło się to na wyjazd Marii do swojej bliskiej znajomej Herthy Ayrton. Nie zaprzestała jednak swojej działalności naukowej. W 1910 roku wydała publikację pt. „Traite de radioactivite”. Autor publikacji opisuje także jej współpracę z Ernestem  Rutherfordem. Warto nadmienić, że zarówno Laboratorium Curie i Laboratorium Ernesta Rutherforda były ośrodkami badań nad promieniotwórczością. Podczas całej kariery naukowej Maria Skłodowska-Curie była zapraszana na liczne wykłady i konferencje. Nie we wszystkich jednak miała możliwość uczestnictwa ze względu na stan zdrowia. Często pojawiał się sam Ernest Rutherford, ale z biegiem czasu brała już czynny udział w konferencjach Solvayowskich. Prowadziła wykłady i uczestniczyła w dyskusjach, dzięki czemu współpracowała z Hendrikiem Lorentzem jak i Albertem Einsteinem. Wybuch wojny spowodował, że organizacja konferencji została wstrzymana, a głównym  priorytetem Marii była ochrona przed najazdem Niemców Radu, znajdującego się w laboratorium. Jej działalność była wówczas bardzo czynna i rozpowszechniała się w zakresie radiologii i radioterapii, co przekładało się na współpracę z personelem medycznym.

Na konto jej zasług zapisują się liczne projekty oraz udziały w Międzynarodowych Konferencjach. Była również członkiem Międzynarodowej Komisji Współpracy Intelektualnej, International Research Council jak i Międzynarodowego Instytutu Współpracy Intelektualnej.

Tematyka poszczególnych rozdziałów układa się w całość i ukazuje poszczególne etapy życia (głównie zawodowego) uczonej. Treść uzupełniają także fotografie, pochodzące z konferencji i ukazujące wybitne jednostki w dziejach nauki. Publikację Jana Piskurewicza  polecam osobom, które chciałyby zgłębić wiedzę o Marii Skłodowskiej-Curie oraz jej współpracownikach. Jest starannie wydana i warta przeczytania. Należy jednak zwrócić uwagę, że jest to książka naukowa stąd też czyta się ją w większym skupieniu, szczególnie rozdziały dotyczące pracy naukowej.

Metryczka książki


Tytuł: Madame Curie, Einstein, Langevin, Rutherford i inni... : wątki naukowe, pedagogiczne, społeczne i polityczne
Autor: Piskurewicz Jan
Wydawnictwo: Oficyna Wydawnicza ASPRA-JR
Rok wydania: 2020
Gatunek: biografa/autobiografia/pamiętnik

Notka o autorze

Katarzyna Latusek

Katarzyna Latusek


Pasjonatka kryminału pod każdą postacią, ale chętnie sięga też po literaturę popularnonaukową oraz  książki obyczajowe.

Miłośniczka historii Dolnego Śląska, florystyki i spacerów.

Lubi modę, góry, ogródkowe zacisze i kawę.